Biografie Senseis

Zwarte bandArnold Papendal

Naam: Arnold van Oudvorst

Geb. datum: 24-11-1954
Beroep: huisart, arts-acupuncturist
Functie binnen de NKKO: scheidsrechter A en B
Favoriete kata: seenchin

Op de H.B.S. vijftien jaar oud, zag ik één van mijn klasgenoten iets doen, karate. Nieuwsgierig geworden, nam ik een proefles. Verkocht was ik. Ik werd lid. Mijn toenmalige leraren waren, (nu) shihan Ton van Rijn, 6e dan en de helaas te vroeg overleden sensei Piet Bok (2e dan). Zij waren leraren van de “oude stempel”. Dit hield in trainen tot je erbij neerviel, gewoon weer opstaan en doorgaan, geen gezeur! (Kyoku).

Shihan Ton van Rijn

Shihan
Ton van Rijn

Shihan van Rijn heeft onder Sosai Oyama getraind, in Japan. Aldaar heeft hij zijn eerste dan behaald. Van hem en sensei Bok heb ik geleerd om door te zetten als het moeilijk werd. Niet alleen tijdens de zware trainingen maar ook tijdens mijn studie en het dagelijkse leven. In het examenjaar van de middelbare school, deed ik naast het karate ook aan wedstrijdroeien en rugby. Deze belasting werd te groot dus ik moest een keuze gaan maken tussen de sporten. Dit was niet moeilijk, karate had mijn hart…

Na de middelbare school ben ik geneeskunde gaan studeren in Amsterdam. Daarna ben ik huisarts geworden. In 1986 vestigde ik mij in Wijk aan Zee als huisarts. Hier heb ik nog steeds een praktijk.

Tijdens mijn studie, geneeskunde, had ik niet veel tijd om te trainen. Maar ik bleef, zij het onregelmatig, naar de dojo komen. Daarnaast probeerde ik zoveel mogelijk te trainen voor mijzelf. Na mijn studie kon ik de training weer volledig oppakken.

Inmiddels had shihan Hollander (voorzitter van de Nederlandse Kyokushinkai Karate Organisatie) gehoord dat ik arts was en vroeg mij om bondsarts te worden. Aan dit verzoek gaf ik gehoor. Vanaf 1987 heb ik deze functie. In 1990 heb ik mijn 1e dan behaald. Wat was ik hier trots op. In 1998 behaalde ik mijn 2e dan en in 2006 de 3e dan.

Door mijn functie als bondsarts zorgde ik voor de medische begeleiding van karate-ka’s tijdens de internationale trainingskampen. Meestal gehouden op Papendal. Daarnaast begeleidde ik de nationale selectie, voor en tijdens de wedstrijden. Hierdoor ben ik enkele keren meegeweest naar de wereldkampioenschappen in Japan. Verder had ik de medische zorg tijdens nationale wedstrijden. Dit alles overigens met Judith, zij was de bondsfysiotherapeute.
Inmiddels hebben Judith en ik onze functie na 30 jaar neergelegd.
Evenals Judith ben ik leraar martial arts, N.O.C.*N.S.F. erkend via de F.O.G. en (inter)nationaal scheidsrechter binnen het Kyokushin karate.

Het Kyokushin heeft mij veel gegeven, het is voor mij geen sport meer maar een “Way of life”.

 

JudithZwarte band Judith

Naam: Judith Lorist

Geb. datum: 06-04-1970
Beroep: fysiotherapeut, acupuncturist
Functie binnen de NKKO: bondsfysiotherapeut, scheidsrechter A en B
Favoriete kata: vele, behalve de kata’s in ura
Shihan Ton van Elten

Shihan
Ton van Elten

Toen ik zeven jaar oud was ben ik begonnen met karate in Groenlo. Mijn eerste karateleraar is de nu shihan zijnde Ton van Elten. (5e dan) Van hem heb ik niet alleen de beginselen en de hardheid van deze stijl, het Kyokushinkai, geleerd maar ook de eerlijkheid, de volharding en zeker niet onbelangrijk de reinheid van je lichaam.

 

Shihan Aloys te Braake

Shihan
Aloys te Braake

Mijn tweede karateleraar is de nu shihan zijnde Aloys te Braake. (5e dan) Hij werd bijgestaan door enkele goede sempai’s. Één van deze sempai’s was mijn broer, Paul. (Nu 4e dan). Van hen heb ik zeer veel geleerd. (Doorzetten, niet opgeven, pijn verbijten, je hoofd leegmaken van gedachten, krachtig worden in lichaam en geest etc. etc.)

 

Bruine band, 2e kyu, werd ik toen ik elf jaar oud was. Als alles meegezeten had qua gezondheid zou ik op zeventienjarige leeftijd zwarte band (1e dan) zijn geweest. Een moeilijke periode in mijn leven brak aan toen ik vijftien jaar oud was. Maar dankzij de dingen die ik in het karate geleerd had (doorzetten, volhouden, pijn verdragen zowel fysiek als mentaal) sloeg ik mij er toch doorheen. Op mijn negentiende mocht ik weer gaan sporten en begon ik met de studie fysiotherapie in Enschede. Het karate beoefenen viel me erg zwaar want dat “oude niveau” wat ik gewend was, was natuurlijk verdwenen. Dat was een grote teleurstelling. Maar nadat ik mijn diploma fysiotherapie behaald had, ging ik helemaal voor het karate. Elke maand ging ik vanuit de Achterhoek naar Rotterdam om, onder leiding van shihan Peter Voogt (7e dan), alle kata’s te leren. Daarnaast trainde ik ook in de damesselectie van Nederland tot 1998. (inmiddels was ik begonnen met de studie acupunctuur in Amsterdam en dit vergde zoveel inzet naast mijn baan in Duitsland, dat ik het trainen op een “lager pitje” moest zetten).

Nationale en internationale wedstrijden heb ik gevochten. Meestal nam ik dan wel een prijs mee naar huis en dit alles zonder ernstige blessures! Ook heb ik wedstrijden gedaan in katawedstrijden (stijloefeningen) en ook hiermee behaalde ik erg mooie prijzen. Vanaf 1994 was ik altijd actief aanwezig op het jaarlijks internationale trainingskamp te Papendal. Inmiddels ben ik daar zelf instructeur.

Shihan Paul Lorist

Shihan
Paul Lorist

In 1995 behaalde ik eindelijk dan die felbegeerde zwarte band. En in datzelfde jaar startte mijn broer een eigen dojo in Arnhem: GOUKEN DOJO. Totdat ik in 2003 ging verhuizen, vanwege een baan in Wijk aan Zee, heb ik hem geholpen. Dit heb ik altijd met erg veel liefde en overtuiging gedaan.

In 1996/1997 heb ik de opleiding tot leraar Martial Arts gevolgd, in de discipline Full Contact Karate (het Kyokushinkai). Deze opleiding is officieel erkend door het N.O.C.*N.S.F.

In 2005 heb ik mijn 3e dan behaald.

Vanaf eind 2008 hebben Arnold van Oudvorst en ik samen een karateschool, KONJYO DOJO, opgericht in Wijk aan Zee.

Al met al is dit karate voor mij niet alleen een sport gebleven maar zoals Arnold al zei: “ a way of living” . Het is een rode draad in mijn leven.

Veel mensen begrijpen dit niet tot dat ze zelf deze karatestijl gaan beoefenen.  Dan pas merken ze dat karate veel meer is dan alleen maar  “meppen”!  Ze merken dan dat er ook plaats is voor verbondenheid en vriendschap.

Dus ik zou zeggen, als u/je dit leest; ga  de uitdaging aan en neem een proefles bij een Kyokushinschool. Ervaar de sfeer die er “hangt’.

(Voor scholen bij u/jou in de buurt zie www.dutchkyokushin.nl)